Οι συγχωνεύσεις σχολείων – κρίκος στις αντιδραστικές αλλαγές

Του Αχιλλέα Κανταρτζή, μέλους της ΚΕ και Γραμματέα της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΚΚΕ
Το ΚΚΕ έχει αντιταχθεί στις συγχωνεύσεις των σχολείων  και το έχει θέσει επανειλημμένα στην
Βουλή.  
Το ΚΚΕ δεν αντιτάχθηκε προφασιζόμενο διαδικαστικά προβλήματα όπως κάνουν τα άλλα κόμματα, ότι δήθεν δεν έγινε διάλογος, ότι δεν πάρθηκαν υπόψην οι τοπικές κοινωνίες και άλλα παρόμοια, αντιγράφοντας την τακτική του ΠΑΣΟΚ  όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Τέτοιου είδους ανέξοδες αντιπαραθέσεις σε διαδικαστικά θέματα  επιδιώκουν να συγκαλύψουν την ταύτιση στα βασικές πλευρές που έχουν να κάνουν με την ουσία των αλλαγών που προωθούνται στον χώρο της παιδείας. 
Δεν θεωρούμε  ότι  οι συγχωνεύσεις των σχολείων είναι ένα απλό καπρίτσιο της κυβέρνησης ή του Υπουργείου, μια άστοχη ή λάθος κίνηση ή κάτι παρόμοιο.
Είναι μια στρατηγική επιλογή που έχει συγκεκριμένη στόχευση. Μέσα από τις συγχωνεύσεις η κυβέρνηση θέλει να διαμορφώσει το έδαφος ώστε να προωθήσει πιο αποτελεσματικά τις αλλαγές που έχει δρομολογήσει στον χώρο της παιδείας. Και για αυτό ακριβώς τον λόγο είναι διπλά επικίνδυνη.
Ας πάρουμε τα πράγματα με την σειρά.
Ο στόχος της κυβέρνησης για περιορισμό των δαπανών,  μέσα από τις συγχωνεύσεις  είναι ένας λόγος όχι όμως και ο κύριος.
Πριν από όλα είναι φανερό ότι οι συγχωνεύσεις θα προσθέσουν  νέα εμπόδια στην μόρφωση των παιδιών από τα φτωχά – λαϊκά στρώματα.
Το κυριότερο όμως είναι ότι με τις συγχωνεύσεις δημιουργείται  εκείνο το εργαλείο ώστε να διευκολυνθεί η διείσδυση των επιχειρήσεων στον χώρο της εκπαίδευσης που θα παρεμβαίνουν και στην διαμόρφωση των προγραμμάτων και στον έλεγχο της γνώσης του τι θα μαθαίνουν τα παιδιά.
 Θα λειτουργεί συμπληρωματικά με  άλλα μέτρα: Σχολικές μονάδες που θα αναζητούν χρηματοδότες επιχειρηματίες. Η αγορά,  δηλαδή οι μεγαλοεπιχειρηματίες, θα παρεμβαίνουν στα σχολικά προγράμματα άρα στο τι θα μαθαίνουν τα παιδιά,  θα αξιολογούν τα σχολεία και τους εκπαιδευτικούς.
Ταυτόχρονα με  τις αλλαγές αυτές επιδιώκουν  να παρέμβουν ακόμα πιο αποτελεσματικά στην διαμόρφωση της συνείδησης της νεολαία. Θέλουν την νεολαία   χωρίς ουσιαστική μόρφωση, με ψευτοκατάρτιση,  χωρίς εκείνα τα εφόδια που χρειάζονται να αντιμετωπίσει  την ζωή.

 Οι αλλαγές αυτές όπως είναι αυτονόητο, συμπαρασύρουν και τις αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις των καθηγητών, των δασκάλων. Σε αυτό το μοντέλο του σχολείου δεν χωρά σταθερή και πλήρης απασχόληση των εκπαιδευτικών. Θέλει εκπαιδευτικούς χωρίς αντιστάσεις, ευάλωτους και υπάκουους στα συμφέροντα του μεγάλου κεφαλαίου.
Αν οι αλλαγές αυτές προχωρήσουν, στην πράξη θα οδηγήσουν σε διαφοροποίηση των σχολείων. Άλλα σχολεία για τα πλουσιόπαιδα,  άλλα για τα φτωχόπαιδα.
Το κόστος και η ευθύνη της μόρφωσης μεταφέρεται από το κράτος στις πλάτες της λαϊκής οικογένειας.
Η ατομική ευθύνη για την μόρφωση που για να την αποκτήσεις πρέπει να πληρώσεις,  είναι το μοντέλο που αντιστοιχεί στις νέες εργασιακές σχέσεις, στον εργασιακό Μεσαίωνα με τις ατομικές συμβάσεις εργασίας. Με συντονισμένα μέτρα  η κυβέρνηση προετοιμάζει την αυριανή φθηνή και παραιτημένη από δικαιώματα εργατική δύναμη.
 Οι αλλαγές αυτές έναν στόχο έχουν σε τελευταία ανάλυση. Την αύξηση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων για να στηριχθεί μια νέα περίοδος με αυξημένη κερδοφορία για το μεγάλο κεφάλαιο.
Δεν πρέπει να χαθεί άλλος χρόνος. Σήμερα ακόμα περισσότερο από χθες, προβάλλει η  επιτακτική  ανάγκη,  να οργανωθεί η πάλη για να μην περάσουν τα νέα αντιδραστικά μέτρα της κυβέρνησης στον χώρο της εκπαίδευσης, η πάλη για τα άμεσα προβλήματα στον χώρο της παιδείας και ριζικές αλλαγές προς όφελος του λαού .
Το ζήτημα της παιδείας αφορά πριν από όλους τους εργάτες τους υπάλληλους τα φτωχά λαϊκά στρώματα του χωριού και της πόλης που θα πρέπει να οργανώσουν μαζί με την νέα γενιά και τους εκπαιδευτικούς την αντεπίθεση για Ενιαία – Αποκλειστικά Δημόσια και Δωρεάν Παιδεία για όλους ΧΩΡΙΣ καμία επιχειρηματική δράση.
- Με δίχρονη υποχρεωτική προσχολική αγωγή για όλα τα παιδιά.
- Για βασική  - γενική εκπαίδευση ως τα 18 που ο άνθρωπος ενηλικιώνεται ψυχικά, πνευματικά, βιολογικά και κοινωνικά, μέσα από το ενιαίο δωδεκάχρονο σχολείο.
- Για καθιέρωση συστήματος δημόσιων και δωρεάν επαγγελματικών σχολών μετά την ολοκλήρωση της δωδεκάχρονης εκπαίδευσης.
- Για  Ενιαία Ανώτατη Εκπαίδευση, με ισότιμα ιδρύματα, με κατοχυρωμένα επιστημονικά αντικείμενα και την ενότητα των προγραμμάτων σπουδών και της επαγγελματικής ειδίκευσης. 
Σήμερα υπάρχουν όλες οι προυποθέσεις ώστε τα κοινωνικά αγαθά, υλικά και πνευματικά, όπως η παιδεία, που σήμερα είναι εμπόρευμα προνόμιο των λίγων, της αστικής τάξης,  να   περάσουν στον κοινωνικό προγραμματισμό και έλεγχο από τους ίδιους τους δημιουργούς και να γίνουν κτήμα όλης της κοινωνίας.
Το πρόβλημα της παιδείας μπορεί να  βρεί την ριζική του λύση   προς όφελος του λαού μόνον σε συνθήκες Λαϊκής Εξουσίας και Οικονομίας.
Δεν υπάρχει άλλη εναλλακτική λύση στην βαρβαρότητα του καπιταλισμού.
Για να βρεί διέξοδο η αγωνία του εργαζόμενου, για την μόρφωση και την προοπτική των παιδιών του. Για την ανάπτυξη που συμφέρει τον λαό και όχι τα μονοπώλια. Για να προχωρήσει η κοινωνία μπροστά.

Tags:

Επικοινωνήστε μαζί μας

trikki.gr | ειδήσεις, επικαιρότητα, Τρίκαλα | Επικοινωνήστε μαζί μας για οποιοδήποτε σχόλιο ή καταγγελία πατώντας εδώ.